กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 368 ฝักกระบี่: เข้ามาที่ข้านี่
ความคิดของลู่สวินเรียบง่ายมาก ในเมื่อเพลิงกลืนวิญญาณนี่จ้องเขาไม่ปล่อย งั้นทำไมไม่ใช้โอกาสนี้สร้างกระแสให้ตัวเองเสียเลยล่ะ
ยังไงพวกเขาก็ไม่รู้อยู่แล้วว่าเพลิงกลืนวิญญาณเป็นฝ่ายไล่ตามเขาเอง...
พวกเขาคงได้แต่คิดว่า ‘ทั้งที่พวกเราหนีช้ากว่าแท้ๆ แต่เปลวไฟนี่กลับไม่สนใจพวกเรา ที่แท้ก็เป็นตำหนักม่วงที่ลงมือใช้ลูกไม้นี่เอง!’
ถ้าจะโทษก็ต้องโทษที่เปลวไฟนี้ไม่มีปาก มันพูดไม่ได้
ตอนนี้ลู่สวินประสาทตึงเปรี๊ยะ เพราะความเร็วของเพลิงกลืนวิญญาณนี้น่ากลัวเกินไป และด้วยพลังของเขาในตอนนี้ หากโดนมันแตะโดนเข้า คงได้ตายสนิทแบบไม่เหลือซาก
แม้แต่ขั้นตอนโปรยเถ้ากระดูกก็ยังข้ามไปได้เลย เพราะมันจะไม่เหลือแม้แต่เถ้ากระดูก