เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 337 ท่านเซียนเซิงจะพูดด้วยเหตุผลแล้ว
ตั้งแต่ลู่สวินเข้ามาอยู่ที่ภูเขาหลังสำนัก ศิษย์พี่ใหญ่ก็ปิดด่านกักตนขั้นแตกหักมาตลอด ส่วนศิษย์พี่หญิงรองก็เอาแต่ทำความเข้าใจฟ้าดินอยู่ในป่าไผ่
ตามที่เหมาหนานเป่ยบอก ศิษย์พี่หญิงรองกำลังขีดวงจำกัดตัวเอง ปิดด่านเพื่อยกระดับตบะ และพยายามฝึกวิชาบ่มเพาะกระบี่ให้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ
ถ้าพูดกันตามตรง ตอนที่เขามาถึงภูเขาหลังสำนัก ท่านเซียนเซิงไม่อยู่บนเขา ศิษย์พี่หญิงรองต่างหากที่เป็นผู้นำทางบนเส้นทางบำเพ็ญคนแรกของเขา
แม้กู้เสี่ยวหม่านจะมีนิสัยเย็นชา ปกติไม่ชอบพูดจา แต่นางก็คอยดูแลลู่สวินเป็นอย่างดีมาตลอด
แถมไม่รู้ทำไม การที่ศิษย์พี่หญิงรองพูดติดอ่างกลับโดนใจลู่สวินเข้าอย่างจัง
มันทำให้เขารู้สึกว่าศิษย์พี่หญิงรองที่หน้าตาเคร่งขรึมคนนี้น่ารักเป็นพิเศษ
ระดับความน่ารักไม่ได้เป็นรองเหมาหนานเป่ยเลยสักนิด
เพราะงั้น เจ้าตัวแสบคนนี้เลยชอบแกล้งแหย่ให้ศิษย์พี่หญิงรองพูดอยู่เรื่อย
ว่างเมื่อไหร่เป็นต้องหาเรื่องไปชวนคุยตลอด!