เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 323 ระดับอันตรายสูงสุด
ตามหลักแล้ว หลินฉานบรรลุเจตจำนงกระบี่ขั้นสำเร็จเบื้องต้นแล้ว เจตจำนงกระบี่ของนางจึงไม่ควรจะเลือนรางพร่ามัวเช่นนี้
เว้นเสียแต่ว่าเจตจำนงกระบี่ของนางแต่เดิมก็มีรูปลักษณ์แบบนี้อยู่แล้ว
ดอกไม้น้ำแข็งสีฟ้านั้นงดงามจับตา ดูคล้ายเกล็ดหิมะอยู่บ้าง แต่สีกลับเป็นสีฟ้าอ่อน ซ้ำยังแฝงความงามอันพร่าเลือนชวนฝันไว้อีกชั้นหนึ่ง
‘เสี่ยวฉานเอ๋อร์เป็นผู้ฝึกกระบี่ธาตุน้ำ ตั้งแต่เกิดมา ร่างกายก็มีไอเย็นก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้สุขภาพอ่อนแอมาก แถมยังต้องทนทรมานอยู่บ่อยๆ’
‘พอนางหยั่งรู้เจตจำนงกระบี่ที่ไม่รู้ว่าเป็นเกล็ดหิมะหรือดอกไม้น้ำแข็งแบบนี้ได้ ก็นับว่าเข้ากันดี’ ลู่สวินคิดในใจ
สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกน่าสนใจที่สุดก็คือ เจตจำนงกระบี่ของหลินฉานเหมือนดอกไม้ในสายหมอก ที่แฝงความเลือนรางคล้ายจริงคล้ายฝัน
ส่วนเจตจำนงกระบี่ของลู่สวินเอง มันก็คือหมอกนี่แหละ!