กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 317 พรสวรรค์วิถีกระบี่ 9: กายากระบี่แต่กำเนิด
แมวน้อยถึงกับจิตตกไปเลย
ทำไมตอนข้าข้ามทัณฑ์ถึงดูทุลักทุเลขนาดนั้น แต่ศิษย์น้องเล็กกลับดูชิลได้ขนาดนี้เนี่ย
ความรู้สึกนี้เหมือนเวลาเดินทางกลับบ้านตอนฝนตก ผู้บำเพ็ญที่ฝีมืออ่อนหน่อยก็เหมือนคนไม่มีร่ม ต้องเดินตากฝน
ส่วนพวกที่เก่งขึ้นมาหน่อยก็มีร่มกาง แต่ยังไงรองเท้ากับขากางเกงก็เปียกอยู่ดี
แต่ลู่สวินนี่สิสุดยอดกว่า แค่เขาโบกแขนเสื้อทีเดียว...
—ฟ้าดันใสเฉยเลย!
ที่เหมาหนานเป่ยจิตตกแบบนี้ ก็เพราะนางเพิ่งผ่านทัณฑ์สวรรค์ขั้นหกมาหมาดๆ
ตอนทะลวงขั้นสาม นางโดนวังวนพลังวิญญาณปั่นจนขนร่วง ขนแมวกระจายเต็มพื้นไปหมด
พอทะลวงขั้นหก ก็โดนสายฟ้าฟาดจนขนแมวหยิกงอไปทั้งตัว...