0309

ตอนที่ 309 ฮี่ๆ ที่แท้ลูกแก้วต้องใช้แบบนี้นี่เอง

หลังกินข้าวเสร็จ เหมาหนานเป่ยก็ลูบพุงน้อยๆ ที่ป่องกลมของตัวเอง พลางถามว่า “ศิษย์น้องเล็ก เจ้ากะจะกลับสำนักเมื่อไหร่เหรอ?”

จี้หลีได้ยินเข้าก็ผึ่งหูฟังทันที

แม้ว่าตอนนี้โลกสองคนจะพังไปแล้ว แต่อย่างน้อยนางก็ยังได้อยู่ข้างกายลู่สวิน

หากกลับสำนักมาร นางเข้าไปในภูเขาหลังสำนักไม่ได้แน่

ถ้าลู่สวินไม่มาหานาง นางคงแทบไม่มีโอกาสได้เจอลู่สวินเลย

ลู่สวินยิ้มแล้วตอบว่า “ข้ายังมีธุระต้องจัดการอีกหน่อย พอเสร็จแล้วก็ต้องไปจันทร์ในบ่อเป็นเพื่อนจี้หลีอีก”

จี้หลีได้ยินดังนั้นก็ดีใจขึ้นมา ไม่รู้ทำไม นางถึงรู้สึกว่าคำว่า ‘ไปเป็นเพื่อน’ มันฟังดูรื่นหูดีเหลือเกิน