เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 294 เป้าหมายของเราคือหาเรื่องป่วน
เสียงกระบี่นับหมื่นกรีดร้องประสานกัน ดังกึกก้องมหาศาลพุ่งทะลุชั้นเมฆ!
ความเอิกเกริกขนาดนี้ ทำเอาพวกศิษย์ที่เฝ้าเวรอยู่แถวนั้นตกใจจนต้องรีบวิ่งออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
พอบรรดาศิษย์เฝ้าเวรของสองสำนักกระบี่ใหญ่เห็นผิงซานไห่กับเฉียนเจิ้งอี ก็รีบพากันทำความเคารพ
จากนั้นก็ร้องทักเยี่ยสุยอันว่า “ศิษย์พี่เยี่ย!”
ต่อมา สายตาของทุกคนก็เลื่อนไปหยุดอยู่ที่ลู่สวินอย่างพร้อมเพรียง
ชายคนนี้แม้จะสวมหมวกสานปีกกว้าง แต่กลับให้ความรู้สึกสูงส่งหลุดพ้นจากโลกีย์ ชวนให้ละสายตาไปไม่ได้
เสื้อคลุมสีดำอันเป็นเอกลักษณ์ ฝักกระบี่สีดำอันเป็นเอกลักษณ์ หรือว่านี่คือลู่สวินแห่งสำนักมารที่เขาลือกัน?
เสียงกระบี่นับหมื่นก้องกังวานดังสนั่นเกินไป เกรงว่าจะทำให้ผู้คนในรัศมีร้อยลี้รอบด้านแตกตื่นกันหมด