เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 288 ทะยานฟ้า
พอลู่สวินสัมผัสถึงเรื่องทั้งหมดนี้ได้ ในใจก็เข้าใจกระจ่างทันที
มิน่าล่ะถึงรู้สึกเหมือนมีใครจ้องอยู่ตลอด ที่แท้ก็เป็นศิลาเขตแดนอย่างแกนี่เองที่แอบดูข้า!
เอาเถอะ จะว่าแอบดูก็คงไม่ใช่ มันกำลังจ้องมองตรงๆ แบบเปิดเผยเลยต่างหาก
อะไรกัน เสน่ห์ 10 แต้มยังมีผลกับแผ่นหินอย่างแกด้วยงั้นเหรอ
ลู่สวินดึงสติที่เตลิดกลับมา แล้วหันไปพูดคุยกับชายชราทั้งสองคนก่อน
ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นถึงระดับผู้อาวุโส ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายทักก่อน จะปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ก็คงไม่ดี
ทั้งที่... ลำดับรุ่นของลู่สวินจะสูงกว่าตาเฒ่าสองคนนี้ก็ตาม
ชายชราทั้งสองเห็นลู่สวินยอมรับฐานะอย่างเปิดเผย ก็จำต้องลุกขึ้นยืนแล้วประสานมือคารวะกึ่งหนึ่ง
ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นถิ่นของตัวเอง มารยาทและท่าทีที่ควรมีจึงขาดไม่ได้ แม้อีกฝ่ายจะอายุน้อยมากจริงๆ ก็เถอะ