0266

ตอนที่ 266 หมายตาศิษย์พี่หญิงรองไว้แล้ว

ลู่สวินมองตาหลินฉานแล้วก็อดยิ้มไม่ได้

เขาขยี้หัวนางเบาๆ แล้วบอกว่า “อาจารย์ไม่ได้ฝึกวิชาเลี้ยงกระบี่ทุกวันหรอกนะ ต่อให้เสี่ยวฉานเอ๋อร์อยากช่วย ก็ช่วยไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ”

ในสายตาลู่สวิน การให้ศิษย์มาช่วยฝึกบำเพ็ญในห้องเขาทุกคืน มันก็ดูไม่เข้าท่าเท่าไร

เรื่องแบบนี้ช่วงดึกๆ ดื่นๆ นานๆ ทีก็พอแล้ว

ยังไงเสียหลังเขาฝึกเสร็จแต่ละครั้ง พลังพวกนี้ก็จะซ่อนอยู่ในร่างเขา ไม่สลายหายไปและไม่ลดลงด้วย ดังนั้นเว้นช่วงไว้ค่อยมาดูดซับสักทีก็พอ สะดวกดีเหมือนกัน

พอได้ยินแบบนั้น หลินฉานก็ร้อง ‘อ๋อ’ ขึ้นมาในใจ นางก้มหน้าลงนิดๆ ดูซึมไปหน่อย

“กลับไปพักผ่อนเถอะ” ลู่สวินพูด

หลินฉานพยักหน้าแล้วลุกขึ้นจากเตียง

“เสี่ยวฉานเอ๋อร์ ฝันดีนะ” ลู่สวินบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน