เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 255 มอบวาสนาครั้งใหญ่ให้เจ้า
ตรงลานประลองยุทธ์ของสำนักมาร เหล่าศิษย์สายนอกต่างพากันส่งเสียงเชียร์และร่วมยินดีกับจี้หลี แต่สายตาของนางกลับไม่เคยละไปจากลู่สวินเลยแม้แต่น้อย
เหมือนเนื้อเพลงท่อนนั้นที่ว่า
‘แต่ฉันมองเพียงลึกเข้าไปในตาเขา ส่วนคนนับหมื่นจะโห่ร้องอะไร ฉันไม่สนใจเลย’
กระทั่งช่วงกล่าวคำพูดปิดท้าย จี้หลีก็ยังยกความดีความชอบทั้งหมดให้ลู่สวิน บอกว่าเป็นเพราะได้เขาคอยชี้แนะ
ลู่สวินยืนฟังอยู่บนเวที ในใจรู้สึกแปลกใจนิดๆ ออกจะงงๆ อยู่บ้าง แต่สีหน้าก็รีบปั้นรอยยิ้มอย่างปลาบปลื้มขึ้นมาทันที
อันที่จริงการที่จี้หลีคว้าอันดับหนึ่งมาได้ ลู่สวินก็มีส่วนช่วยจริงๆ แถมยังมีส่วนไม่น้อยเลยด้วย
เขาเป็นคนถ่ายทอดวิชาเฟิ่นโม่ให้จี้หลี ทั้งยังอุตส่าห์หาเกราะอ่อนแนบเนื้อตัวนั้นมาให้นาง
ตอนอยู่ใต้เขาก็เป็นเขาที่เคี่ยวเข็ญทุกวัน ฝึกซ้อมทุกคืน จนขัดเกลาจี้หลีให้กลายเป็นมือกระบี่หญิงที่... ได้มาตรฐานคนหนึ่ง
แต่นั่นก็เป็นแค่ปัจจัยส่วนหนึ่ง แท้จริงแล้วหลักๆ ยังคงขึ้นอยู่กับความพยายามของตัวจี้หลีเอง