เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 247 จี้หลีเนื้อหอม
พอเห็นว่าไม่มีใครกล้าท้าประลองอีก ลู่สวินก็เหาะกลับมายังที่นั่งบนแท่นสูง ท่ามกลางสายตาเลื่อมใสศรัทธาของเหล่าศิษย์สายนอก
เหมาหนานเป่ยแกว่งเท้าเล็กๆ ที่น่ารักเกินเบอร์ไปมากลางอากาศ พลางพูดว่า “ศิษย์น้องเล็ก ทำได้ไม่เลวนี่!”
ลู่สวินยิ้มบางๆ อยู่ต่อหน้าสาวน้อยก็ไม่ได้เก๊กฟอร์มอะไร พลางพูดว่า “ก็พอดูได้น่า”
หลินฉานมองลู่สวินอยู่ข้างๆ พลางรู้สึกว่าอาจารย์รูปงามในวันธรรมดาก็ยังคงเป็นอาจารย์รูปงามคนเดิม ไม่ได้ให้ความรู้สึกรุนแรงแบบ ‘นี่คือกระบี่เล่มหนึ่ง’ แก่นางเลย
ลู่สวินนั่งอยู่ตรงนั้น เขารู้สึกได้ว่าเสี่ยวฉานเอ๋อร์แอบเหลือบมองเขาเป็นพักๆ
‘เสี่ยวฉานเอ๋อร์โตแล้ว เป็นสาวเต็มตัวแล้ว ชอบมองผู้ชายหน้าตาดีก็เป็นเรื่องธรรมดา แต่ว่า... อย่าไปเลียนแบบจี้หลีเชียวนะ!’ ลู่สวินคิดในใจ