0242

ตอนที่ 242 บารมีของท่านอาจารย์อาผู้อาวุโสแห่งสำนักมาร

การประลองสายนอก จริงๆ แล้วจะมองว่าเป็นงาน... กีฬาสีของโรงเรียนก็คงได้มั้ง?

ก่อนเริ่มงานกีฬาสี ปกติพวกผู้บริหารโรงเรียนต้องขึ้นไปพูดบนเวทีก่อน แล้วก่อนจะร่ายยาวเป็นพรืด ก็มักจะตบท้ายด้วยประโยคที่ว่า “ครูขอพูดสั้นๆ ไม่กี่คำพอนะ”

นี่เป็นขั้นตอนตามพิธีที่เลี่ยงไม่ได้ สำนักมารเองก็ต้องทำแบบนี้เหมือนกัน แต่ปกติเสิ่นเหยียนจะพูดแค่ผ่านๆ พอเป็นพิธี ไม่ได้พูดยืดยาวอะไร

ข้อแรกคือสำนักมารเป็นสไตล์นี้อยู่แล้ว ข้อสองคือเขาไม่มีความรู้แถมยังขี้เกียจพูดให้ยุ่งยากอีกต่างหาก

เหมาหนานเป่ยนั่งอยู่ข้างลู่สวิน ขาสั้นๆ ของนางแตะไม่ถึงพื้น ได้แต่แกว่งไปมากลางอากาศ พลางบ่นอุบว่า “พูดแบบเดิมทุกที แค่เปลี่ยนคำนิดๆ หน่อยๆ เอง”

ลู่สวิน “...”

ตอนที่กำลังทำตามขั้นตอนอยู่นั้น เหมาหนานเป่ยก็หันไปมองลู่สวิน แล้วกระซิบถาม “ศิษย์น้องเล็ก ข้าพนันกับเจ้าสักตาดีไหม”