0235

ตอนที่ 235 ซวยแล้ว ทางเริ่มเป๋อีกแล้ว

พอนึกแบบนี้ขึ้นมาได้ ลู่สวินก็เตรียมจะลองดูสักตั้ง

“อยู่ใต้จมูกท่านเซียนเซิงแท้ๆ คงไม่มีทางเกิดเรื่องหรอกมั้ง” ใบหน้าเขามีรอยยิ้มสบายใจ

เขาเชื่อว่าต่อให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงๆ ท่านเซียนเซิงก็ต้องปกป้องเขาให้ปลอดภัยอยู่ดี

ไม่มีที่ไหนเหมาะกับการหาเรื่องเสี่ยงตายไปกว่าเรือนหนังสือน้อยอีกแล้ว!

จะได้ลองแหย่ขาเข้าไปเฉียดเส้นอันตรายเล่นได้อย่างสบายใจ

ลู่สวินจึงรวมปราณกระบี่ไว้ที่ปลายนิ้ว แล้วกรีดลงบนฝ่ามือซ้ายของตัวเองเบาๆ

ไม่ได้กรีดลึกอะไร ขอแค่พอมีเลือดบีบออกมาได้ก็พอ

เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บเลย กลับกันยังรู้สึกตื่นตัวกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาด้วยซ้ำ

ตอนที่หยดเลือดร่วงลงใส่ลูกแก้วสีขาว ลู่สวินก็ใช้ลูกแก้วสีเขียวรักษาแผลของตัวเองจนหายสนิท