กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 230 มองเห็นอนาคต
สำนักมาร ยอดเขาหลัก
เจ้าสำนักมารเสิ่นเหยียนนั่งอยู่บนที่นั่งประธานในห้องโถงใหญ่ หัวโล้นเตียนไม่มีผมสักเส้นของเขาดูสะท้อนแสงแวววาวทีเดียว
ประมุขยอดเขาแต่ละคนทยอยนั่งประจำที่ แล้วเริ่มการนั่งจิบชาคุยเล่นประจำวัน
ใช่แล้ว บรรดาผู้ยิ่งใหญ่แห่งสำนักมารมารวมตัวกัน นั่งคุยเล่นเรื่อยเปื่อยไร้สาระถือเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
ลั่วหว่านชิวในคราบหญิงงามวัยสาวสะพรั่งใช้นิ้วเรียวขาวดั่งหยกเขี่ยถ้วยชาเล่น พลางยิ้มอย่างมีเสน่ห์เย้ายวนแล้วพูดขึ้นมาว่า “ข้าได้ยินมาว่าท่านอาจารย์อาลงเขาไปคราวนี้สร้างชื่อเสียงโด่งดังอีกแล้วหรือ”
เสิ่นเหยียนยิ้มออกมาบนใบหน้าอัปลักษณ์ที่ไม่มีแม้แต่คิ้วหรือขนตา ดูเหมือนไข่พะโล้ที่มีหน้าตาโผล่ออกมาไม่มีผิด จากนั้นก็พยักหน้าน้อยๆ