0211

ตอนที่ 211 ห้ามเอ่ยนามท่านอาจารย์อาผู้อาวุโสตรงๆ

ลู่สวินนั่งอยู่บนนกกระเรียนกระดาษ มองดูควันไฟจากครัวเรือนที่ลอยเอื่อยๆ พลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยในใจ

‘บางทีอาจเป็นเพราะในสายตาของผู้เล่น เกมนี้ค่อนข้างพิเศษ ทำให้พวกเขารู้สึกอินและรู้สึกเหมือนได้ใช้ชีวิตจริงๆ ดังนั้นเวลาเผชิญหน้ากับภารกิจหลักอย่างเผ่าอื่นรุกราน ถึงได้มีไฟกันขนาดนี้’

ซึ่งความจริงก็เป็นอย่างที่ลู่สวินคิดจริงๆ

ผู้เล่นจำนวนมากมองว่า ‘เทียนเฉิน’ คือชีวิตที่สอง จึงรู้สึกเกลียดชังเผ่าอื่นที่มารุกรานทวีปเทียนเฉินโดยสัญชาตญาณ

แม้จะเป็นเพียงส่วนหนึ่ง แต่บางครั้งมันก็สร้างพลังอันมหาศาลได้อย่างเหลือเชื่อ!

เขาเลิกคิดเรื่องพวกนี้ แล้วเตรียมตัวลงไปกวาดค่าประสบการณ์กับคัดเลือกยางอะไหล่เสียที

ลู่สวินปรากฏตัวจากที่สูง แล้วค่อยๆ ร่อนลงมาอย่างช้าๆ