กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 205 โลลิมอมแมม
คนเราเนี่ย เคยเห็นโลกกว้างมาบ้างหรือเปล่า มันต่างกันลิบลับจริงๆ
ถ้าพวกผู้เล่นเคยเห็นกระบี่ “ใบไม้บังตา ไม่เห็นเขาไท่ซาน” ของศิษย์พี่หญิงรองมาก่อน ก็คงไม่ถึงกับตื่นตะลึงที่ลู่สวินเหยียบใบไม้ร่อนลงมาแบบนี้หรอก
แต่พวกผู้เล่นใหม่ดันไม่เคยเปิดหูเปิดตาที่ไหน เสียง “เชี่ยเอ๊ย” เลยดังระงมไม่ขาดสาย
ดูเอาเถอะ นอกจากจะไม่เคยเห็นโลกกว้างแล้ว ยังพูดจาไม่ค่อยมีคลังคำอีกต่างหาก
แน่นอนว่าคนที่มีค่าเสน่ห์เต็ม 10 พอทำอะไรแบบนี้ มันก็ดูเท่ดูสง่างามเป็นพิเศษอยู่แล้ว
เขาไม่ได้แสดงพลังที่ลึกล้ำอะไรออกมาเลย แต่มันกระแทกสายตาคนดูเข้าอย่างจัง