เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 203 ก้าวแรกของอัจฉริยะ
พอลู่สวินมองลุคกับหน้าตาของตัวเองในตอนนี้ เขาก็ยิ่งดูยิ่งพอใจ
สไตล์คุณลุงสุดหล่อเนี่ยขายดีตลอดกาลอยู่แล้ว ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกว่าไม่เลวเลยจริงๆ
‘คิดไม่ถึงเลยแฮะว่าท่านเซียนเซิงเวอร์ชันอัปเกรดจะหล่อขนาดนี้!’ ลู่สวินคิดในใจ
ต้องยอมรับเลยว่าค่าเสน่ห์ 10 นี่มันเจ๋งจริง เสน่ห์ไร้เทียมทานระดับนี้ต่อให้ใช้วิชาลวงตาก็บดบังไม่มิด รู้สึกเหมือนกลมกลืนเข้ากับวิถีสวรรค์ไปแล้ว!
“ท่าทางสุขุมภูมิฐานแบบนี้ มองแวบเดียวก็รู้ว่ามีความรู้ ถ้าโลกนี้มีแว่นตาด้วยคงแจ่มกว่านี้อีก” เขาหัวเราะเบา ๆ
ส่วนเรื่องชื่อของตัวตนใหม่นี้ เขาไม่ได้กะจะตั้งอยู่แล้ว
ความลึกลับกับความไม่รู้ดึงดูดพวกผู้เล่นสายเกรียนได้อย่างร้ายกาจ การไม่มีชื่อไม่มีปูมหลัง ราวกับเป็นคนที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ แบบนี้นี่แหละได้ผลดีที่สุด
เพราะพวกผู้เล่นมโนเก่งมาก แถมจินตนาการของคนเราก็ไร้ขีดจำกัดเสียด้วย!