กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 196 มีนามว่า 'ต้วน'
เจ้อกูเทียนในมือหลินฉาน ดูเปลี่ยนไปจากตอนแรกมากพอสมควร
พอได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยวิชาเลี้ยงกระบี่มานาน อย่างน้อยถ้ามองจากภายนอก สนิมเขรอะพวกนั้นก็ไม่มีเหลืออีกแล้ว
“สนิมพวกนี้หายไปหมดตั้งแต่เมื่อไหร่รึ” ลู่สวินถาม
หลินฉานเขียนลงบนฝ่ามือของลู่สวิน “ไม่กี่วันก่อนเจ้าค่ะ”
“หลังจากที่เจ้ามีใจกระบี่งั้นหรือ” ลู่สวินถามต่อ
หลินฉานพยักหน้า
เดิมทีตอนฝึกวิชาเลี้ยงกระบี่ แม้จะค่อยๆ ลบสนิมเหล็กออกไปได้บ้าง แต่มันก็ช้าเหลือเกิน
แต่ตั้งแต่ก่อเกิดใจกระบี่ขึ้นมา ความเร็วก็เพิ่มขึ้น แค่เวลาไม่กี่วัน ภายใต้การหล่อเลี้ยงของวิชาเลี้ยงกระบี่ กระบี่หักเล่มนี้ก็เริ่มมีประกายโลหะขึ้นมาบ้างแล้ว