0194

ตอนที่ 194

บนท้องฟ้า แสงสว่างจ้าจนไม่อาจมองตรงๆ นั้นส่องอยู่นานมาก

ผ่านไปพักใหญ่ เหมาหนานเป่ยถึงพูดขึ้นว่า “ได้แล้ว ลืมตาเถอะ”

พวกลู่สวินลืมตาขึ้น แล้วมองสำรวจรอบๆ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากเดิม

ความรู้สึกนี้ เหมือนฟ้าร้องดังแต่ฝนตกหยิมๆ พิกล

นอกจากแสงที่สว่างจ้ามากแล้ว ปรากฏการณ์ฟ้าดินครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรเลย

‘ทีแรกนึกว่าบนฟ้าระเบิดตูมตาม ที่แท้ก็แค่ระเบิดแสงงั้นเหรอ’ ลู่สวินคิดในใจ

พอมองสำรวจรอบตัวเสร็จ ลู่สวินถึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้กาดำวิญญาณของเขาเหมือนจะร้องลั่นออกมาไม่ใช่หรือ

เขาก้มลงมองกาดำวิญญาณแวบหนึ่ง เห็นมันลืมตาทั้งสองข้างแล้วเช่นกัน แววตายังคงเหม่อลอย ดูเซ่อซ่าเหมือนเดิม ไม่ต่างอะไรจากเมื่อก่อนเลย