เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 189 ยอดฝีมือหน้าตายขั้นที่แปด
ในผาผวาผี พอเยี่ยสุยอันได้ยินว่าพวกลู่สวินจะไปเขาไร้พันธนาการ แถมยังเอ่ยปากชวนเขา เขาก็ตอบตกลงอย่างดีใจทันที
“ผู้อาวุโสลู่ ผู้น้อยยินดีร่วมทางไปด้วยขอรับ!”
ส่วนผู้อาวุโสลู่จะไปเขาไร้พันธนาการทำไมน่ะหรือ?
ช่างมันปะไร! ขอแค่ได้ตามไปด้วยก็พอแล้ว! จะไปทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น!
เป็นแบบนี้เอง ทั้งสี่คนจึงออกจากผาผวาผีท่ามกลางสายตาของพวกคนหน้าตายทั้งหลาย
พอมองใบหน้าไร้อารมณ์พวกนี้ เอาเข้าจริงลู่สวินกลับรู้สึกคิดถึงอยู่บ้าง
เมื่อก่อนตอนที่เขาไล่ฆ่าผู้เล่นเขาไร้พันธนาการ สิ่งที่ชอบที่สุดก็คือการได้เห็นพวกนั้นยังคงทำหน้านิ่ง แต่โดนกระบองใหญ่ของเขาฟาดจนร้องโอดโอยไม่หยุด
ลู่สวินพาสองสาวขึ้นไปนั่งบนนกกระเรียนกระดาษ โดยไม่ได้ชวนเยี่ยสุยอันมานั่งด้วย เขาอยากให้เยี่ยสุยอันรักษาระยะห่างจากเสี่ยวฉานเอ๋อร์ไว้สักหน่อย