เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 166 ยินดีด้วยที่พี่สวินได้สมบัติใหม่
ภายในห้องโถงใหญ่ คนจากสำนักเทียนเชวี่ยต่างมีรอยยิ้มเปื้อนหน้า ส่วนเกราะอ่อนระดับศาสตราวิญญาณขั้นต่ำชิ้นนั้นก็ดูสะดุดตาเป็นพิเศษ
โบราณว่าไว้ คนยิ้มแย้มเข้าหาย่อมไม่ถูกตบหน้า ลู่สวินจึงยิ้มตามไปด้วย
หงุดหงิดชะมัด แต่ก็ต้องฝืนยิ้มต่อไป
ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เขาวางภาพลักษณ์ตัวเองไว้แบบนี้ล่ะ เขาคือชายที่จะเป็นไอดอลหนุ่มสุดฮอตแห่งทวีปเทียนเฉินเชียวนะ!
จะมาทำภาพลักษณ์พังด้วยตัวเองไม่ได้เด็ดขาด!
‘ข้าจะบอกพวกเขายังไงให้ดูอ้อมค้อมดีล่ะว่า ข้าต้องการแค่อุปกรณ์สีเหลืองขั้นสูงชิ้นเดียวเท่านั้น?’ ลู่สวินคิดในใจ
‘เอ๊ะ ไม่ถูกสิ! ที่ข้าต้องการมีแค่กุญแจลึกลับดอกนั้นต่างหาก! ผีตัวไหนจะไปรู้ว่าถึงตอนนั้นพวกเขาจะไปเอาของสีเหลืองชิ้นอื่นมาให้ข้าหรือเปล่า!’ ลู่สวินถอนหายใจในใจ