เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 164 ข้าคือลู่สวินแห่งสำนักมาร เจ้าเคยได้ยินหรือไม่
ระหว่างเดินกลับโรงเตี๊ยม ลู่สวินโยนถุงเงินเล่นเบาๆ พลางคิดในใจว่า
'มาเที่ยวหอนางโลมทั้งที จ่ายเงินไปแล้วยังเอาเงินกลับคืนมาได้อีก แบบนี้จะนับว่าเป็นพวกกินฟรีในตำนานหรือเปล่านะ'
แต่พอลองคิดดูดีๆ ตัวเองไม่ได้กวาดเอาเงินเก็บที่นางหามาอย่างยากลำบากตลอดหลายปีไปด้วย แค่นี้ก็ถือว่ามีมโนธรรมมากพอแล้ว
'ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว อย่าเพิ่งไปส่งภารกิจที่สำนักเทียนเชวี่ยเลยดีกว่า รอพรุ่งนี้เช้าค่อยพาเหมาหนานเป่ยกับเสี่ยวฉานขึ้นเขาไปพร้อมกัน' ลู่สวินคิดในใจ
สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกยุ่งยากใจอยู่บ้างก็คือ แม้จะฆ่าคนโหดเหี้ยมคนนี้ไปแล้ว แต่ตลอดทั้งกระบวนการกลับไม่ปรากฏภารกิจหมายจับขึ้นมาเลย ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นหรือไม่