กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 148 บำรุงกระบี่ก็เท่ากับบำรุงตัวเอง
คนคือกระบี่ กระบี่คือคน
นี่คือเส้นทางของผู้ฝึกกระบี่ที่ไม่เคยมีใครเดินมาก่อน
เมื่อไม่มีคนรุ่นก่อนคอยนำทาง ข้างหน้าย่อมมืดสนิท มีเพียงตัวเขาเองที่เป็นแสงเทียนหนึ่งเดียว!
แต่ถ้าลู่สวินเดินไปจนสุดทางได้จริง สำหรับผู้ฝึกกระบี่แล้ว ก็เท่ากับว่ามีทางเลือกเพิ่มมาอีกทาง มีเส้นทางบำเพ็ญที่มั่นคงเพิ่มมาอีกสาย!
นี่เป็นคุณประโยชน์อันยิ่งใหญ่ต่อคนรุ่นหลังอย่างแท้จริง!
ตอนนี้ในหัวของเยี่ยสุยอันมีแต่รุ่นพี่ลู่ เขาเลื่อมใสลู่สวินจนหมดใจแล้ว
พอคิดไปไกล ภาพลักษณ์ของรุ่นพี่ลู่ที่เป็นพวก 'หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ข้าจะมุ่งมั่นแสวงหาไม่ท้อถอย' ก็ดูแจ่มชัดมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที