0146

ตอนที่ 146 กระบี่ของข้า เจ้าก็ได้เห็นแล้ว

บนยอดเขารับศิษย์ เงียบสงัดไร้สรรพเสียง

ลู่สวินพูดว่า “ยั้งมือพอรู้ผล” เขาก็แค่แตะหน้าผากของเยี่ยสุยอันเบาๆ เท่านั้นจริงๆ

อันที่จริงถ้าเมื่อครู่เขาไม่เก็บปราณกระบี่ หัวของเยี่ยสุยอันคงถูกเจาะเป็นรูเลือดไปแล้ว

รู้ผลแพ้ชนะ ยั้งมือพอเป็นพิธี

ชนะอย่างหมดจดงดงาม สมกับเป็นผู้มีศักดิ์อาวุโสกว่า

เยี่ยสุยอันยกมือขึ้นแตะหว่างคิ้วของตัวเอง จนถึงตอนนี้เขายังรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย

กระบี่เมื่อกี้นี้ คงจะกลายเป็นฝันร้ายที่เขาไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต!

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้ตัวเองขนาดนี้จากคนที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ความเป็นความตายของตัวเองขึ้นอยู่กับความคิดชั่ววูบของอีกฝ่ายเท่านั้น!