0141

ตอนที่ 141 สองกระบี่ก็พอแล้ว

ท่าทางของคนใบ้เฒ่าเชื่องช้ามากจริงๆ

แม้แต่ความเร็วในการเหาะเหิน เขาก็ยังช้ากว่าผู้บำเพ็ญทั่วไปอยู่มากโข

ในฐานะคนรับใช้เก่าแก่ของท่านเซียนเซิง เขาอายุเท่าไรกันแน่ ก็ไม่มีใครรู้นานแล้ว ช้ามาหลายปีขนาดนี้ มันเลยฝังลึกถึงกระดูก จนกลายเป็นความคุ้นชินในชีวิตไปนานแล้ว

หรือพูดอีกอย่าง นี่อาจจะเป็นนิสัยตามธรรมชาติของเขาเอง?

ผิงซานไห่ก็ไม่ใช่คนไร้น้ำใจ ในฐานะผู้ถือกระบี่แห่งสำนักเขาเอกกระบี่ พอเห็นว่าผู้ถามกระบ่ายังไม่ปรากฏตัวเสียที จึงได้แต่ลอยตัวรออยู่กลางอากาศมาโดยตลอด

เขารอแล้วรอเล่า ในที่สุดก็เห็นร่างที่หลังค่อมมากร่างหนึ่งค่อยๆ เหาะเอื่อยเฉื่อยมาทางนี้

มือขวาของคนใบ้เฒ่าถือไม้เท้าประจำตัว ส่วนมือซ้ายหิ้วโคมไฟดวงเล็กไว้