เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 136
เขาฉางซาน สุสานซ้อนสุสาน
ท่านเซียนเซิงเดินนำอยู่ข้างหน้า ชายชราใบ้ตามหลังห่างครึ่งช่วงตัว
ในสุสานซ้อนสุสานไม่ได้มืดเท่าไร เพราะบนผนังมีไข่มุกราตรีฝังอยู่สองสามเม็ดคอยส่องแสงริบหรี่
รวมกับโคมไฟดวงเล็กที่เต็มไปด้วยหิ่งห้อยในมือชายชราใบ้ ก็ยิ่งช่วยเพิ่มความสว่างขึ้นมาอีกหน่อย
ทางเดินไม่ได้ยาวมาก ทั้งยังค่อนข้างแคบ เดินไปสักพักถึงจะเจอที่โล่งกว้าง ให้ความรู้สึกคล้ายกับในบันทึกธารดอกท้อที่ว่า 'แรกเริ่มแคบยิ่งนัก พอให้คนผ่านได้ เดินไปอีกหลายสิบก้าว พลันสว่างโล่งตา'
ตรงที่โล่งกว้างนั้น มองไปแล้วดูคล้ายแท่นบูชาทรงกลม แต่ความจริงไม่ใช่ ที่นี่แค่มีค่ายกลใหญ่อยู่ค่ายกลหนึ่งเท่านั้น
ฐานทรงกลมที่ดูเหมือนแท่นบูชานี้เชื่อมต่อกับโซ่ตรวนถึงสี่สิบเก้าเส้น โซ่แต่ละเส้นทอดยาวไปยังผนังหินรอบด้าน และยึดติดเข้ากับผนังหิน
ผนังหินเรียบเนียน ราวกับถูกขัดเกลามา บนนั้นมีอักขระสีดำเขียนไว้แน่นขนัด
อักขระสีดำส่องแสงจางๆ ในความมืด อีกทั้งยังขยับเปลี่ยนตำแหน่งอยู่เป็นระยะ!