เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 134 ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ที่ท่านเซียนเซิงเตรียมไว้
เรือนหนังสือน้อยแห่งภูเขาหลังสำนักในคืนส่งท้ายปีเก่า คึกคักอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นกันบ่อยๆ
ท่านเซียนเซิงกำลังเขียนอักษรอยู่ในห้องตัวเอง โดยมีลุงกุ้ยคอยดูแลอยู่ข้างๆ
นอกห้องมีเสียงท่านเซียนเซิงเร่งลอยมาเป็นระยะ เพราะลุงกุ้ยทำอะไรชักช้าเหลือเกิน
เขาช้าแบบนี้มาตั้งหลายปี ท่านเซียนเซิงก็เร่งมาตั้งหลายปี นายบ่าวคู่นี้จริงๆ แล้วต่างก็ชินกันหมดแล้ว
ปีนี้ลุงกุ้ยอายุเท่าไหร่ ทั่วทั้งสำนักมารนอกจากท่านเซียนเซิงกับเยี่ยนหลีที่กำลังปิดด่านขั้นแตกหักแล้ว ก็คงไม่มีใครรู้
แต่ท่านเซียนเซิงก็ยังเหมือนวันวาน เอ่ยเรียก “เสี่ยวกุ้ย” คำแล้วคำเล่า ชายชราผู้เป็นใบ้ก็มีความสุขกับมัน พอเห็นท่านเซียนเซิงเร่งยิกๆ ก็ยังยิ้มประจบเหมือนเด็กหนุ่ม