0122

ตอนที่ 122 ข้าเก่งเท่าศิษย์พี่ใหญ่ของเจ้า

ที่ภูเขาหลังสำนักมาร ในถ้ำที่ลู่สวินกักบริเวณตัวเอง

เหมาหนานเป่ยแค่รู้สึกว่าไม่ได้มาหาศิษย์น้องเล็กตั้งหลายวันแล้ว เลยแวะมาดูเขาเสียหน่อย แต่กลับถูกลากตัวมาช่วยงานเฉยเลย

“เสี่ยวฉานเดินถึงไหนแล้ว” ลู่สวินถามอย่างร้อนใจ

“ถึงขั้นบันไดที่ 399 แล้ว” เหมาหนานเป่ยจับสัมผัสดูแวบหนึ่ง ก่อนจะคอยรายงานสดให้ลู่สวินฟังอย่างหงุดหงิดนิดๆ

ข้ายอมรับก็ได้ว่าที่มาหาน่ะไม่ได้คิดบริสุทธิ์ใจเท่าไร หลักๆ คืออยากกินของหวาน อยากให้เจ้าทำให้กินต่างหาก แต่มาจับข้าทำงานแบบนี้มันเกินไปหน่อยแล้วนะ!

ข้าเนี่ยนะ เหมาหนานเป่ย ตัวน่ารักชื่อดังแถวนี้เชียวนะ!

เจ้ากลับมองข้าเป็นเครื่องมือเนี่ยนะ!?

แถมยังเอาของหวานสองเท่ามาล่อข้าอีก?

เหอะๆ...