กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 กินอิ่มแล้วค่อยว่ากัน!
“ลองคิดดูสิ ถ้าฉันไม่พยายาม พอพวกเขาโตขึ้น พวกเขาก็ต้องอิจฉาว่าบ้านอื่นมีอะไรกันอีก”
“อีกอย่าง น้องชายฉันหลายคนยังไม่ได้มีครอบครัวเลย ถ้าฉันไม่ออกโรง น้อง ๆ จะหาเงินก้อนใหญ่ได้ยังไง”
“ฉันต้องช่วยดูให้ว่ามีสาวดี ๆ ที่ไหนไหม ถ้าเจอสาวดี ๆ ยังไงบ้านเราก็ต้องไม่ปล่อยให้หลุดมือ”
กู้เสี่ยวเยวี่ยรู้ว่าเธอมีเหตุผลคดงอเป็นพรวน ฟังไปฟังมาก็หายโกรธ
“พอเถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว ที่บ้านมีฉันกับแม่สามีของลูกอยู่ พวกเธอสองคนจะไปทำธุระก็ไปเถอะ”
“แต่ต้องกลับมาดูลูกบ่อย ๆ นะ ไม่อย่างนั้นถ้าไม่ได้เจอพวกเธอนาน ๆ พวกเขาต้องลืมพวกเธอแน่”