กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 ดันปิดหน้าต่างไปหนึ่งบาน!
หลินซ่าขับรถเข้าไปในลานบ้านโดยตรง พอรถจอดสนิท ทุกคนจึงลงจากรถ
เพราะฟ้าเริ่มมืดแล้ว ทุกคนมองไม่ชัดว่าลานบ้านเป็นอย่างไร พอลงจากรถก็ยืนอยู่กับที่รอหลินซ่าสั่งการ
หลินซ่าเห็นพ่อกับแม่ออกมาแล้ว จึงพูดยิ้ม ๆ ว่า “พ่อ แม่ พวกเรากลับมาแล้วค่ะ”
“คุณลุงคุณป้า สองท่านนี้คือพ่อแม่ของฉัน ส่วนสองท่านนี้คือพ่อแม่ของเถียนเถียนค่ะ”
พ่อไป๋มองครอบครัวดองที่อยู่ตรงหน้า แล้วหัวเราะเบา ๆ “สวัสดีครับ ดึกขนาดนี้ยังต้องรอพวกเรา ลำบากกันแล้วนะครับ”
หลินกังเคยพบพ่อไป๋มาก่อน จึงพูดยิ้ม ๆ ว่า “ไม่เจอกันนานเลยนะพี่ไป๋”