กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ชาวประมงได้ประโยชน์!
หลินซ่ายังลูบแก้มเล็ก ๆ ที่เนียนนุ่มของเธอ พลางยิ้มว่า “ปกติเหนื่อยจนไม่มีอารมณ์ดูแลผิวเลย”
“แต่ตอนนี้สูตรทั้งสองคนก็ทำเป็นแล้ว ถ้ากลัวผิวหยาบ ก็ทำบ่อย ๆ ได้”
“มือก็เหมือนกัน ว่าง ๆ ก็ทาครีมเกล็ดหิมะเยอะ ๆ ไม่อย่างนั้นพอถึงเวลากลับเข้าเมือง ผิวต้องหยาบเหมือนคนบ้านนอกแน่ ๆ”
ตู้ชิงเยวี่ยพยักหน้า “เธอพูดถูก ฉันไม่อยากกลับบ้านแล้วถูกพวกยัยตัวแสบที่ไม่ได้ลงชนบทหัวเราะเยาะ ต้องดูแลตัวเองให้ดี ๆ”
หลินซ่ายิ้มเบา ๆ “เอาละ พวกเธอไปอ่านหนังสือเถอะ ฉันจะพาพวกเขาไปเดินเล่นในภูเขา นาน ๆ จะได้พักสักวัน ถ้าโชคดีคืนนี้พวกเราจะได้กินเลี้ยงใหญ่”