กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ให้เขายืดเส้นยืดสายหน่อย!
กู้เฟิงแต่แรกไม่อยากพูดมากขนาดนั้น คิดว่าถ้าตัวเองไม่พูดก็ต้องลำบากพี่อีก หัวหน้าสำนักงานจึงรับหน้าที่เป็นคนพูดแทนให้
หลินซ่าพาพวกเขามาที่ไปรษณีย์ พวกเขาส่งโทรเลขแจ้งข่าวปลอดภัยกลับบ้านก่อน จากนั้นจึงไปรับพัสดุ
ทางฝั่งหัวหน้ากองผลิตใหญ่รู้ว่าพวกเธอคงไม่กลับมาเร็ว จึงรับอีกสี่คนไว้แล้วให้พวกเขาไปซื้อของด้วย
จ้าวเฟิงมองตัวเมืองอำเภอที่ทรุดโทรมรอบ ๆ สายตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ
แต่ก็ไม่กล้าพูดพล่ามออกมา
จนกระทั่งมาถึงหน้ารถเกวียน ทนกลิ่นของเกวียนไม่ไหวจริง ๆ จึงเอ่ยปากว่า “เราจะนั่งนี่กลับไปกันหรือ”
หลินซ่าขานรับเบา ๆ “มีปัญหาเหรอ? ไม่อยากนั่งก็เดินกลับไปสิ”