กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 สมแล้วที่พูดมากผิดมาก!
หวังจิ้งลูบใบหน้าตัวเอง ผิวหยาบกร้านขึ้นเยอะจริง ๆ
ดูท่าคงต้องซื้อครีมเกล็ดหิมะอีกสักสองกระปุกถึงจะพอ เธอไม่อยากกลายเป็นหญิงแก่หน้าโทรม
“ช่างเถอะ เดี๋ยวหาคนไปถามให้หน่อย ถ้าทุกคนยังโสด ฉันก็จะเลือกสักคน”
ไป๋เวยเวยเห็นว่าขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมตัดใจ ก็หุบปาก
คิดในใจว่าแบบเธอเนี่ยนะ กลับไปฝันเอาดีกว่า ในฝันมีครบทุกอย่าง
“พี่ เมื่อกี้หวังจิ้งมองพวกเราตลอดเลย เธอจะมีความคิดอะไรกับพวกเราไหมเนี่ย”
“ตอนนี้ผมกลัวผู้หญิงพวกนี้จริง ๆ จนจะแพ้ผู้หญิงอยู่แล้ว”
ที่นั่งของหลินชงหันตรงไปทางคนพวกนั้นพอดี เขาจึงเห็นสายตาของหวังจิ้งได้ชัดเจน