กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 กลัวอะไรวะ มีฉันอยู่!
ถ้ามีที่ที่ดีกว่านี้ ใครจะอยากอยู่ที่นี่ ยังไงก็มีเธออยู่ ต่อให้อีกฝ่ายมาสักหลายพันคน เธอก็ไม่กลัวสักนิด
กู่เฉินเห็นเธอจะไปที่นั่น ก็อยากพูดแต่ก็กลืนคำไว้
หลินซ่าถลึงตาใส่เขา “กลัวห่าอะไรกัน ฉันอยู่ทั้งคน ถ้าพวกมันกล้ามาก็ให้ฉันจัดการให้เรียบ”
“ดูสภาพกระจอก ๆ ของพวกนายสิ ฉันเห็นแล้วก็หงุดหงิด”
“เร็วเข้า ย้ายไปแต่เนิ่น ๆ ฉันจะได้อาบน้ำหน่อย สกปรกจะแย่แล้ว”
ถึงจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้จวินหงตลอดทาง แต่ก็ยังเปื้อนเลือดอยู่ไม่น้อย
กู่เฉินเห็นเธอพูดขนาดนี้ก็ไม่พูดมากอีก สั่งให้ทุกคนเก็บข้าวของให้เรียบร้อยแล้วเริ่มถอนตัว