กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 แค่คิดก็กระอักเลือด!
คิดว่าพี่สาวเพิ่งลงชนบท จะขอลาก็ลำบากจริง ๆ กลับเร็วหน่อยก็กลับเถอะ
“เอาล่ะ อย่าหน้าบึ้งเลย อย่างมากสองปี พวกเราก็ไม่ต้องแยกจากกันแล้ว”
“ส่วนหลินโม่ พอจบการศึกษาอยากมาก็มาเถอะ”
น้องคนนี้เธอรู้ดีกว่าใคร เรื่องหางานเขาทำงานเองเธอยังไม่อยากทำ เขาก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
มาก็ดีเหมือนกัน หน้าร้อนในเขามีสมุนไพรไม่น้อย เธอจะได้พาเขาเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรบ่อย ๆ
บ้านพวกเขาไม่มีหมอ ถ้าต่อไปจะมีหมอเก่งสักคนก็ไม่เลว
เป็นคนก็ต้องป่วยด้วยกันทั้งนั้น รวมทั้งตัวเธอเองด้วย