กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 ฉันไม่ได้งามแต่กำเนิดหรือไง?
ตอนนี้ถึงจะไม่มีใครต้องหิวโหยแล้ว แต่จะให้กินอิ่มก็ยังทำไม่ได้เลย
ถ้าเก็บของป่าในเขาได้มากหน่อย หน้าหนาวก็จะประหยัดข้าวได้เยอะ
“เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ แป๊บเดียวก็เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว พอเก็บเกี่ยวฤดูสารทเสร็จ อีกไม่นานก็เข้าหน้าหนาว”
“พวกเราลงชนบทมานานขนาดนี้ ก็ไม่รู้ว่าที่บ้านเป็นยังไงบ้าง”
จี้เถียนเถียนคิดถึงบ้านขึ้นมาเล็กน้อย ถึงจะรู้ว่าที่บ้านไม่น่ามีอะไร แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้
หลินซ่าลูบหัวเธอ “อย่าคิดมากเลย พ่อแม่เธอร่างกายแข็งแรงดี”
“ปีหน้าตอนตรุษจีน พวกเราก็ได้กลับบ้านไปเยี่ยมครอบครัวแล้ว”