กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 หวังว่าฉันคิดมากไปเอง!
กู้เฟิงรับคำ “เรื่องนี้ยกให้ผม พอฝนหยุดผมจะไปจัดหาให้เอง”
หลินซ่า “เอาละ ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว พวกเธอกลับห้องไปพักผ่อนกันเถอะ ฝนตกแบบนี้คงไม่หยุดง่าย ๆ ฉันก็จะไปนอนสักหน่อย”
ตั้งแต่ลงชนบทมา เธอไม่เคยได้นอนตื่นสายเลย
วันนี้ฟ้าไม่เป็นใจ ฉวยโอกาสขี้เกียจสักหน่อยพอดี
พอทุกคนได้ยินก็หัวเราะกัน วันฝนตกเหมาะกับการนอนตื่นสายจริง ๆ
จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกลับบ้านตัวเอง ไปนอนแผ่กันหมด
ตอนแรกคิดว่าฝนตกหนักข้างนอกคงตกสักวันก็พอแล้ว ปรากฏว่าพอถึงตอนเย็นก็ยังไม่หยุด แถมยังตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ
หลินซ่ายืนอยู่หน้าประตูมองท้องฟ้า จู่ ๆ ก็รู้สึกใจไม่ดี