กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 วีรกรรมอันรุ่งโรจน์!
หม่าเสี่ยวเจวียนใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วเห็นว่าท้องฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ จึงตะโกนบอกคนอื่นว่า “พวกคุณรีบใส่เสื้อผ้าให้เสร็จเถอะ ได้เวลากลับไปทำอาหารแล้ว ปัญญาชนรุ่นใหม่พวกนั้นคงมาถึงแล้ว”
จางอ้ายหัวได้ยินดังนั้นก็บ่นไปพลางใส่เสื้อผ้าไปพลาง “ไม่รู้ว่าคนที่มาคราวนี้จะเข้ากันง่ายหรือเปล่า พวกที่มาก่อนหน้านี้จนกรอบกันทั้งนั้น”
“จนก็แล้วไป ยังมือไวหยิบฉวยอีก แถมบางคนก็หน้าด้านไปตอแยหนุ่ม ๆ ในหมู่บ้าน จนทำให้ชื่อเสียงที่พักปัญญาชนของเราเน่าเสียไปหมด”
“ตอนนี้ฉันแค่นึกถึงสายตาที่พวกนั้นมองพวกเรา ก็รู้สึกขนลุกเกลียดจนใจสั่นแล้ว”