บทที่ 49: อาชีพรอง ผู้ฝึกสัตว์

บทที่ 49: อาชีพรอง ผู้ฝึกสัตว์

【กำลังผูกมัด……】

【ผูกมัดสำเร็จ】

ชั่วพริบตานั้น หยางหลิงก็คล้ายสร้างสายสัมพันธ์บางอย่างขึ้นกับไข่ตั๊กแตนทองชาดราชินีใหญ่ใบนี้

ไม่นาน สิ่งมีชีวิตตัวน้อยก็เจาะเปลือกไข่ออกมา แล้วกินไข่จนเกลี้ยง ก่อนจะกระโดดลงมาอยู่ในมือของหยางหลิง

มันคล้ายตั๊กแตนทองชาดทั่วไป เพียงแต่ทั่วทั้งร่างขาวใสราวหยก ประหนึ่งอัญมณีชิ้นหนึ่ง

【กรุณาตั้งชื่อ】

ยังต้องตั้งชื่อด้วยหรือ?

สีหน้าของหยางหลิงขยับเล็กน้อย เขากวาดตามองสิ่งมีชีวิตตัวน้อยขึ้นลง ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า

“เรียกเจ้าว่าเสี่ยวไป๋ก็แล้วกัน”