กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 47: การหยั่งรู้สร้างความชอบ
ในเวลานี้ กลุ่มคนงานเหมืองกำลังวิ่งหนีอย่างทุลักทุเล
เบื้องหลังพวกเขามีเงาดำกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าผุดขึ้นเป็นระยะ
เงาดำเหล่านั้นหากตกลงบนร่างคนงานเหมืองเมื่อใด ก็จะกัดเนื้อออกไปก้อนหนึ่งทันที
คนงานเหมืองบางคนถูกกัดหลายครั้ง เลือดไหลอาบไปทั่วร่าง จนอดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดไม่ได้
บางคนมีสภาพน่าเวทนายิ่งกว่า ถูกกัดเข้าที่ลำคอจนสิ้นใจในทันที
หลังศพของเขาล้มลง ฝูงเงาดำก็กรูกันเข้ารุมล้อม เพียงไม่นานก็แทะกินจนเหลือเพียงกระดูก
“แย่แล้ว!”
“บอกแล้วว่าอย่าลงเหมือง ยังดันทุรังโลภมาก คราวนี้คงต้องเอาชีวิตมาทิ้งจริง ๆ แล้ว!”
คนงานเหมืองนับไม่ถ้วนต่างเสียใจภายหลังอย่างยิ่ง ทำได้เพียงวิ่งหนีสุดชีวิต