บทที่ 45: เดิมทีข้าก็รู้สึกแล้วว่าเจ้าเป็นคนมีความสามารถ

บทที่ 45: เดิมทีข้าก็รู้สึกแล้วว่าเจ้าเป็นคนมีความสามารถ

【กระหน่ำโจมตีสิบครั้ง】

【กระหน่ำโจมตีสิบครั้ง】

【กระหน่ำโจมตีสิบครั้ง】

ไม่ทันรู้ตัว การลงเหมืองครั้งนี้ก็ผ่านไปห้าหกชั่วโมงแล้ว

เหมืองทองชาดตรงหน้าเขาถูกหยางหลิงขุดไปเกือบครึ่งแล้ว

ความเร็วเช่นนี้ทำให้คนงานเหมืองธรรมดากลุ่มนั้นทั้งตกตะลึงและยิ่งรู้สึกเกรงขามหยางหลิงมากขึ้น

“สังเกตหรือไม่ ตอนผู้ตรวจการหยางขุดเหมือง เขาทุ่มเทอย่างยิ่ง ดูท่าเขาจะชอบขุดเหมืองจริงๆ...”

“พวกนั้นก็ดูทุ่มเทไม่น้อย แต่ขุดไปพักหนึ่งก็ต้องหยุดพักเหมือนพวกเรา ไม่เหมือนผู้ตรวจการหยาง ราวกับทำจากเหล็กกล้า...”

ในอุโมงค์เหมืองแห่งนี้ กลุ่มผู้เล่นอย่างหยางหลิงนับว่าทุ่มเทที่สุด