บทที่ 34: เจ้าคิดว่าตนมีสิทธิ์บอกว่าไม่ได้หรือ?

บทที่ 34: เจ้าคิดว่าตนมีสิทธิ์บอกว่าไม่ได้หรือ?

ยามราตรี หยางหลิงถือดาบราชการออกไปหาสถานที่ร้างใกล้หมู่บ้านเพื่อฝึกวิชาดาบปราบโจร

เรือนหลังนี้เล็กเกินไปจนไม่อาจร่ายรำได้สะดวก ฝึกหมัดยังพอไหว แต่หากฝึกดาบ เกรงว่าทั้งเรือนคงถูกฟันจนพังเป็นชิ้นๆ

สองชั่วยามผ่านไปโดยไม่รู้ตัว

ค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น 5 แต้ม

หนึ่งชั่วยามเพิ่มขึ้น 2.5 แต้ม ไม่ผิดจากที่เขาคาดการณ์ไว้แม้แต่น้อย

เขาฝึกจนฟ้าใกล้สาง จึงกลับเรือนไม้ไปฝึกวิชาพลังราชันกระแจะเพชร

หนึ่งชั่วยามผ่านไป

สองชั่วยามผ่านไป

เมื่อค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นถึง 13 แต้มแล้ว มันก็ไม่ขยับอีกต่อไป