กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 ขะ...เขาฟื้นแล้ว
ดึกสงัดไร้เสียงผู้คน
คนส่วนใหญ่ถูกทั้งความหิวและความเหนื่อยล้ารุมเร้า สุดท้ายก็ทนไม่ไหว หลับสนิทไปในที่สุด
สายลมอ่อนพัดผ่าน เสียงใบไม้เสียดสีกันดังซ่าๆ ลอยมาในอากาศ
ศพสามศพที่ถูกทิ้งไว้ท่ามกลางกองใบไม้แห้ง ภายใต้แสงจันทร์ดูวังเวงน่าขนลุกเป็นพิเศษ
ทันใดนั้น
จู่ๆ นิ้วมือของศพหนึ่งในนั้นก็กระดิกงอเล็กน้อย วินาทีต่อมา ร่างของมันกลับบิดเบี้ยวในมุมที่ไม่น่าเป็นไปได้ ก่อนจะลุกขึ้นยืน
สิ่งเดียวที่ต่างจากคนปกติก็คือ รูม่านตาคู่นั้นของเขาหม่นตายไร้ชีวิต ไม่มีสติรับรู้แม้แต่น้อย
ไม่นาน ศพอีกศพก็ลุกขึ้นมาเช่นกัน บริเวณบาดแผลไม่มีเลือดไหลออกมาอีกนานแล้ว