กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 194 ความละโมบ
เงาร่างแล้วร่างเล่าพเนจรไปทั่วภูเขา ราวกับวิญญาณเร่ร่อนไร้ที่สิงสู่
“พวกเรา...พวกเราเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงกันเถอะ”
“ยังไงเสียพวกเราก็ต้องตายแน่นอนอยู่แล้ว”
“พวกเขาก็เป็นราษฎรของพวกเราเหมือนกัน ขอแค่พวกเราออกหน้า พวกเขา...พวกเขาก็จะรอดแล้ว”
“นี่ก็นับเป็น...สิ่งสุดท้ายที่พวกเราพอจะทำให้พวกเขาได้”
ณ มุมลับตาแห่งหนึ่ง
ชายวัยกลางคนรูปร่างผ่ายผอมคนหนึ่งมีสีหน้าขมขื่น เขานั่งอยู่ตรงมุม ราวกับตัดสินใจเรื่องสำคัญบางอย่างได้แล้ว ก่อนจะเอ่ยปากพูด
ส่วนชายร่างท้วมเล็กน้อยอีกคนจ้องเขาอย่างเย็นชา “เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่???”