กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 191 เสื้อผ้างามไม่มีแล้ว แต่ยังควบม้าอย่างฮึกเหิมได้
“ถ้าตากเปลือกส้มระหว่างเดินทาง มันจะไม่ยุ่งยากเกินไปเหรอ?”
ซูหยางถามอย่างสงสัยเล็กน้อย
หลิ่วเฉิงเฟิงชะงักไป “ทำไมฉันต้องตากมันตอนเดินทางด้วย?”
“ก็เพราะตอนนี้เราจะออกเดินทางแล้วไง”
ซูหยางพูดอย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดา
พอเสียงของเขาจบลง บรรยากาศก็เงียบกริบ
หลิ่วเฉิงเฟิงกับซูหยางสบตากันผ่านอากาศ คนหนึ่งตาโตมองอีกคนตาโต กะพริบตาปริบ ๆ
ผ่านไปนาน หลิ่วเฉิงเฟิงถึงค่อยกลืนน้ำลาย “ตอนนี้?”
“ไม่งั้นล่ะ?”