กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 กลอนคู่บทใหม่ของสำนักแพทย์
สมาชิกหลิงเซียวหลายคนลากนักโทษหลบหนีคนนั้นไปราวกับลากหมาตาย ก่อนจากไปยังหันมองสวี่ซือกั้วด้วยสายตาเทิดทูนอย่างยิ่ง
แต่สวี่ซือกั้วกลับไม่แสดงทั้งความยินดีหรือเศร้าโศก เพียงหันไปมองทางถนนดำเป็นครั้งสุดท้าย ถอนหายใจ ไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลัง แล้วจากไป
“เมืองซานไห่จะมีแค่หลิงเซียวไม่ได้”
“หลิงเซียวคือสวรรค์ ควบคุมแสงสว่าง”
“ถนนดำคือคุก ควบคุมความมืด”
“แบบนี้ถึงจะถูก”
“ถนนดำ...ยมโลก...”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง”
“อาจารย์ครับ ผ่านมาตั้งกว่าหนึ่งปี ในที่สุดผมก็เข้าใจความหมายชั้นที่สามของท่าน”