กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ไม่เชื่อในลิขิตฟ้า
มุมปากของคนขาเป๋กระตุกเล็กน้อย
“ไม่!”
ถึงคนขาเป๋จะรับรองแล้ว คนโง่ก็ยังมองเขาด้วยสีหน้าระแวงไม่หาย จนพวกที่ไล่ตามมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ถึงได้ชูกำปั้นใส่คนขาเป๋อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนกระโดดลงจากรถม้าไป
“ท่าทางเมื่อกี้ของเขา...”
“กำลังขู่ข้าเหรอ?”
“คงงั้นมั้ง...”
คนขาเป๋นั่งพึมพำอยู่บนรถม้า เริ่มสงสัยในชีวิต สุดท้ายก็เอนพิงเบาะอย่างเหนื่อยใจสุดๆ มือข้างหนึ่งยกไม้เท้าขึ้นจิ้มซูหยางที่หมดสติอยู่ “ถ้าเป็นเวลาปกติ เจ้าพวกนี้เห็นแก่ตัวจะตาย ไม่มีทางเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงแน่”
“แต่วันนี้...”
“หวังว่าหลังเจ้าฟื้นขึ้นมา จะไม่คลั่งขึ้นมาอีกนะ...”