กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 มอบรางวัลกันเถอะ
สิ้นเสียง!
เงาร่างพร่าเลือนที่อยู่เบื้องหลังเฮ่าเทียนพลันขยับไหวเล็กน้อย ราวกับมีเสียงระฆังดังแว่วมาจากห้วงอากาศ
ชั่วขณะถัดมา เงาร่างนั้นราวกับมีสติเป็นของตัวเอง แล้วทอดสายตาไปยังซูหยาง
ยกมือ เหยียดนิ้ว
ซูหยางรู้สึกราวกับถูกตรึงไว้กับที่ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย
แม้แต่เลือดทั่วร่างก็ดูเหมือนจะหยุดไหลเวียนลงในชั่วขณะนี้
อวัยวะภายในทั้งห้ายิ่งเจ็บปวดอย่างรุนแรง
ราวกับว่า...
ทีละน้อย กำลังสลายหายไป