กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ฝังเซียน
“ใช่แล้ว ข้าอยู่ที่นี่ อ่านหนังสือมาทั้งชีวิต...”
“แต่ก็ยังมองไม่เห็นความอบอุ่นและความเย็นชาในโลกนี้ มองไม่เห็นแก่นแท้ของจิตใจมนุษย์...”
“ยิ่งอ่านหนังสือมากเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกว่าโลกใบนี้พร่าเลือนและไม่เป็นจริงมากขึ้นเท่านั้น”
ซูฉี่ที่ปกติไม่ว่าใครจะพูดอะไร ก็เอาแต่เงียบอยู่เสมอ กลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมาก่อนอย่างหาได้ยาก
เพราะไม่ได้พูดมานานเกินไป เสียงของเขาจึงแหบพร่าผิดปกติ แม้แต่น้ำเสียงตอนพูดก็ฟังดูประหลาด
ซูฉี่ค่อย ๆ ลุกขึ้น เส้นผมยาวยุ่งเหยิงสกปรกบดบังใบหน้าของเขา จนมองไม่เห็นสีหน้า
พวกนักเลงหลายคนเห็นภาพนี้ก็รู้สึกประหลาดใจ จึงหันมาสบตากัน