กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 อดีตดั่งสายลม
ไม่ว่าใครก็ตามในถนนดำ หากได้เห็นสีหน้าของซูหยางในตอนนี้ ย่อมต้องหนีไปทันทีอย่างแน่นอน หนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้
แม้แต่คนขาเป๋ก็ยังต้องกำไม้เท้าของตัวเองแน่น
แต่ถงถงกลับมองซูหยางด้วยความเป็นห่วงเท่านั้น “ดูนายเข้าสิ อาการปวดหัวกำเริบอีกแล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่ว่าเราตกลงกันแล้วหรือไงว่านายห้ามถูกกระตุ้นอีก?”
เขารีบลุกขึ้น วิ่งเหยาะๆ ไปที่หน้าเคาน์เตอร์ หายาของซูหยาง เทออกมาสองเม็ด แล้วส่งไปตรงหน้าซูหยาง
แต่ซูหยางกลับเพียงมองเขาอย่างดื้อรั้นและเม้มปากแน่น
“กินยา!”
“ถ้าไม่กินยา ฉันจะลาออก!”
ถงถงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง