กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 ใครจะไปรู้ว่าหนูจะกลืนตะวันไม่ได้
“คนขาเป๋ค่อนข้างซกมก ทั้งสกปรกทั้งเหม็น แถมเข้าห้องน้ำแล้วไม่ล้างมืออีก!”
“ที่บ้านน่าจะสกปรกไปแล้วล่ะ”
ซูหยางเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากพูด
ลิงพยักหน้าเบา ๆ สีหน้าเคร่งขรึม “ครั้งล่าสุดที่ถงถงทำความสะอาดห้องให้คนขาเป๋ นั่นมันเมื่อไหร่แล้วนะ?”
“อื้อ!”
“ก็น่าจะอาทิตย์หนึ่งแล้วมั้ง!”
ซูหยางจมอยู่ในความทรงจำ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยความตกใจในที่สุด
ลิงร้องอู้หูด้วยความประหลาดใจ “เดาว่าห้องคงสกปรกรกรุงรังสุด ๆ แล้วล่ะ”
“ใช่เลย!”